Osmanlının son günlerinde; Yunanlılar Ege’de, İtalyanlar Ege ve Akdeniz’de, Fransızlar’da güneyde Anadolu’yu işgal etmişlerdi. Doğuda ise Ermeniler Ruslar’ın desteğinde oraya hâkim olmak istiyorlardı. Kısacası Osmanlı her yönüyle çökmüş, İstanbul hükümeti teslim olmuş, İngilizler’in emrine girmişti. Padişah ve hükümeti adeta bir kukla konumundaydı. Bunu izleyen yıllarda cumhuriyet çok zor koşullarda yoksulluklar ve parasızlık içerisinde kurulmuştur. Ne yazık ki, günümüzde tarih bilgisinden yoksun, şartlandırılmış, beyinleri yıkanmış bazılarının hala bunların bilincinde olmadıklarını görmek gerçekten üzüntü vericidir.

19 Mayıs’ın ruhunu anlayabilmek öyle çok kolay değildir. Tarih bilgisi, birikim, olaylara objektif yorumlamayı ve düşünmeyi ister. .

Atatürk’ün Samsun’a kurtarıcı olarak ayak basmasıyla emperyalizme karşı bağımsızlık hareketi başlatılmıştır. Bir bakıma yedi yıldır savaşan, yoksullaşan, varını yoğunu yitiren, toprakları işgal edilmiş Anadolu insanının ayağa kaldırılmasının başlangıcıdır; 19 Mayıs…

Atatürk Samsun’da altı gün kalmış ve oradan Havza’ya geçtiğinde istediği ortamı bulmuştu. Müdafaa-ı Hukuk Cemiyeti’ni kurmuş ve ilk bağımsızlık mitingini de orada gerçekleştirmiştir. Milli Mücadeleyi başlatan ilk genelgesini yine orada ilan etmişti. Bazılarının çaresizlikten istediği mandacılığa karşı olduğunu açıkça ortaya koymuştu. Halkın işgalcilere karşı koymasını ve milli birliğin olmasını amaçlamıştı. Önce vatan emperyalistlerden kurtarılacak, sonra da milli bütünlük sağlanacaktı.

Atatürk, Nutuk’un ilk sayfasında Samsun’a çıktığında gördüğü manzarayı şöyle dile getirmişti:

”Osmanlı Devleti’nin içinde bulunduğu topluluk genel savaşta yenilmiş,  şartları ağır bir ateşkes anlaşması imzalamış, büyük savaşın uzun yılları boyunca millet yorgun ve yoksul durumda…  Milleti uzun bir savaşa sürükleyenler kendilerinin kaygısına düşerek yurttan kaçmışlar. Vahdettin yalnızca kendini ve yalnızca tahtını koruyabileceği çareler aramakta, Damat Ferit Paşa başkanlığındaki hükümet güçsüz, onursuz, korkak, yalnızca padişahın isteklerine uymuş, onunla birlikte kendini koruyabileceği duruma boyun eğmiş. “

O günlerde Anadolu halkı işgalden arta kalan toprakları kurtarabilecek bir önder arıyordu ki;  O önder 19 Mayıs’da Samsun’a çıkan Gazi Mustafa Kemal Atatürk olmuştu.

I. Dünya Savaşı boyunca ülkesini yöneten İngiliz Başbakanı Lloyd George Atatürk'ten söz ederken; “Onun gibi dahiler dünyaya yüz yılda bir gelir. O da maalesef Türkler’e nasip oldu” sözünü boşuna söylememiştir.

Tarih boyunca yaşanmış hiçbir girişim Atatürk’ün Samsun’a gitmesi kadar kurtarıcı olmamıştır. Onunla Türkler kendilerini yabancı boyunduruğundan ve içerideki düşmanlardan kurtarmışlardır.

I. Dünya Savaşına hiç yoktan Osmanlıyı sokanlar kendilerini kurtarmanın telaşı içerisine düşmüşlerdi. Bazıları çareyi yurt dışına kaçmakta, bazıları da İngilizlerin himayesine girmekte bulmuşlardı. Kısacası toplum bir kurtarıcı arıyordu; sonunda o kurtarıcı Samsun’da ortaya çıktı...

19 Mayıs’ın ardından bir süre sonra Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşu, devrimler ve insanca yaşamak, cehalete karşı savaşmak gelmiştir. Bu yüzden, diğerlerinden çok farklı bir anlam taşıyan 19 Mayıs Bayramını coşkuyla kutlamalıyız.

19 Mayıs Gençlik ve Spor Bayramı’nda Atatürk’ü anmanın yanı sıra onun yaşamını ve devrimlerini öğrenmeye her zamankinden çok ihtiyacımız olduğu da bir gerçektir.

Bunlar dinsiz, bunlar bayraksız gibi ağır ithamlar var. Terör örgütleri ile işbirliği yapıldı gibi yenilir yutulur cinsten olmayan söylemleri var iktidar partisinin.

Ha bir de sürekli gaz buluyoruz her seçim dönemi petrol buluyoruz. Bunlar bir kenara çünkü vatandaşın gündemi petrol gaz değil, dindarlık değil.

Geçim sıkıntısı, ev kiraları ve bunları arttıran Suriye’ li meseleleri var işsizlik sorunu var, pahalılık var. İşte bu sorunlara seçildikleri günden beri İstanbul’ da Ekrem İmamoğlu, Ankara’ da Mansur Yavaş çok hakim. İki büyük şehirde ki vatandaşlarımız ülkemizin nüfusunu etkileyen oranlara sahip. Ve her yerden göç alan şehirler. İki belediye başkanı yönetim anlayışları ile vatandaş nezdinde güven sağladılar.

Kimseyi ötekileştirmeden, ayrıştırmadan, ayırmadan eşit hizmet verdiklerinden dolayı Millet İttifakına bakışı vatandaşın kafalarında şüphesi olanların endişelerinin giderilmesinde önemli katkıda bulunuyorlar.

Ekrem İmamoğlu ve Mansur Yavaş kimlikleri itibari ile Millet İttifakı adayı Kemal Kılıçdaroğlu’ na büyük güç verdi diyebiliriz çünkü meydanlar bunu söylüyor ve gösteriyor.

Peki bu iki belediye başkanımızın kimliği ne; güven ve her vatandaşa eşit davranma.

Adalet ve kayırmacılığın olmaması. Vatandaşa destek. Şeffaflık. Yani vatandaşlarımızın yıllardır yaka silktiği bu durumları ortadan kaldırmaları. Şimdi bu duruma nasıl gelindi bunu hatırlatmakta fayda var.

Ekrem İmamoğlu ve Mansur Yavaş yeni dönemde cumhurbaşkanlığı icracı yardımcılığı görevine nasıl gelip meydanlarda Millet İttifakı adına propaganda ve ya seçim çalışmasına dahil oldular. Millet İttifakı bu gücü nasıl yakaladı. Altılı masa bir anda sekiz kişilik bir gücü nasıl yakaladı.

Takip edenler bilir İYİ Parti lideri Meral Akşener cumhurbaşkanı adayını belirlenecek olan toplantıda daha önceden liderler arasında anlaşılan maddelere mutabık kalınmaması üzerine masadan kalkmıştı. Bu maddeleri tek tek yazmayacağım. Çünkü bu maddeler kamuoyu ile paylaşılmıştı. Meral Akşener’ in masadan kalkmak zorunda kalması sonrası gelişen durumlarda iki belediye başkanı Meral Akşener’ in isteği ve teklifi ile ve bu teklifin kabul görmesi ile altılı masaya cumhurbaşkanlığı icracı yardımcılığı olarak dönüş yaptılar.

Masadan tek kişi olarak kalkan İYİ Parti lideri Meral Akşener, masaya üç kişi olarak döndü. Vatandaş nezdinde güvenilir ve başarılı olan iki belediye başkanı ekstra bir güç olarak masaya yansıdı. Bunu meydanlarda görüyoruz.

Bu olumlu katkı İYİ Parti lideri Meral Akşener’ e yazması lazım. Neden?

Çünkü; masadan bir kişi kalkıp üç kişi olarak dönen lider Meral Akşener’ dir. Türkiye bu seçimlerde muhalefet adına bir olumlu ivme yakaladı ise bu katkı hiç şüphesiz Meral Akşener’ in siyasi tecrübesi ve siyasette kazanım için matematiksel birikimin ne kadar önemli olduğunun göstergesidir.

Oldu mu derseniz. Çok iyi oldu.

Muhabbetle…

Aslında insan, ortada bu kadar sistematik bir yanılma varsa, işin içinde başka faktörler de olup olmadığını sorgulamadan edemiyor. Bir mücadele olduğu açık. Bilhassa pandemi döneminde ortaya çıkan aşırı kaynağı geri çekme yarışı sırasında, alışageldikleri üzere aradan bu kaynağı kendilerine çekmek isteyenler, kamuoyu oluşturarak ekonomiler üzerinde baskı kurmak istiyor.

Ama olmuyor. ‘Resesyon olacak’ söylemi baskısıyla ekonomilerin soğutulmaması için ‘vazgeçiyorlar’ deyip, sonra vazgeçmediklerini görünce Merkez Bankası kararlarını ‘güvercin’ diye nitelendirerek durum kurtarmaya çalışmak moda oldu.

Bu konuda bilhassa FED ve Avrupa Merkez Bankası geri adım atmıyor. Aslında finans piyasalarının bu durumda para kazanmadığını düşünmek de saflık olur. Çünkü bu kesimin her koşulda beklenti yöneterek para kazandıklarını biliyoruz.

Ayrıca reel ekonomiyle bağlantılı finans kesimi ile kumarhane ekonomisinin aktörlerini burada ayırmakta yarar var. Dün hedge fonlar üzerinden dünyanın ürettiği toplam mal ve hizmet değerinin 10 katı oranında kağıt ekonomisi yaratıp servet yapanlardan söz ediyorum.

 ugün de bir tarafta kamuoyu baskısı oluşturup, öte tarafta kripto gibi merkeziyetsiz yapıları da kullanarak regülatörleri baskılama telaşı içindeler. Öte yandan gerek Powell, gerekse Lagarde abartmadan gerçek hedefin enflasyon olduğunun altını çizerek bildiklerini uyguluyorlar.

Finans kesimi ise bugüne kadar tutan formülün tutmuyor olmasına inanamıyor. Son kararlara bakalım her iki merkezin de faiz artışlarını durduracağını, çünkü dünya ekonomisinin buna tahammülü olmadığını öncesinde anlatmadılar mı?

 Peki ne oldu? Her iki merkez de faizlerde artışı devam ettirirken, verilerin esas alındığını, gerçek noktanın enflasyonla mücadele olduğunu, verilere bakıldığında henüz geri dönüşün uzak olduğunu açıklayıverdi.

Buna rağmen ‘artık son’ şarkısı çalmaya başlayan bir finansörler filmi izledik. Faiz artışının çok faydalı bir iş olduğunu ben de düşünmüyorum. Ama dengede bir veri setinde doğru uygulanırsa önemli bir silahtır.

Çünkü rakamlara değil, sonuçlara odaklanmak aslında toplumsal fayda ve sağlıklı ekonomiler açısından belirleyici olmalıdır.

Resesyonla korkuttuklarınızın, gerçek çekincesinin stagflasyon olduğunu göz ardı ederseniz; dünyada fintech teknolojileriyle para yapmak değil, verimli para kullanmanın alternatiflerinin çoğaldığını unutursanız; bankacılık anlayışının, para kavramının ve paraya olan bağımlılığın boyut değiştirdiğini görmezseniz inanamazsınız.

Dünya değişiyor. Merkezi yönetimler dahi etkinliğini sürdürmek için dijital para dahil alternatiflere çalışıyor. Üstelik çok kutuplu bir zeminde, belli merkezleri baskılayarak sonuç almak mümkün değildir.

Fakat inanamıyorlar. Değişimin yaşandığına, odak noktanın para kazanmaktan çıkıp değer yaratmak ve toplumsal faydayı esas almak haline dönmesine inanmak istemiyorlar. Halen dünya kendi etraflarında dönüyor zannediyorlar.

Ama işler değişti. Tamamen mi; hayır… Lakin paradan para kazanmak artık eski bir moda haline geliyor.

Çünkü dünya pandemide üretmenin, değer yaratmanın, kazanırken kazandırmanın önemini anladı. Ve bu nedenlerle asıl yaratıcı yıkım, kumarhane oyuncuları adına büyük bir gürültüyle geliyor; fakat inanamıyorlar.

Oysa inanmaları gerekiyor. Neden? Bir de şöyle bir soru ortaya atalım. Peki ya kumarhanenin sahibi de değişimin parçasıysa ve oyuncuları feda ediyorsa sonuç farklılaşır mı? Bence inanmaya başlasalar iyi olur.

Beyaz Zambaklar Ülkesinde-Grigory Petrov, bu kitap Finlandiya’yı konu etmektedir. Kitapta bataklıklar ve kayalıklar arasında yer alan, doğal kaynak fakiri bu küçük ülkenin ayağa kalkarak yoksulluktan kurtulması siyasi, ekonomik ve kültürel açıdan gelişmiş bir refah toplumana dönüşmesinin hikayesi anlatılmaktadır. Petrov’a göre bu başarı “Hayat Mimarları” başka deyişle ülkenin çalışma şevki ve heycanıyla dolup taşan bencillikten uzak insanları, yorulmak bilmeden halkın eğitimine katkıda bulunan toplum önderleri sayesinde elde edilmiştir.

Beyaz Zambaklar Ülkesinden, Felaketler Ülkesine; Ağustos 1999, İzmit-Gölcük depreminden sonra yönetimler “Bundan ders çıkarmak lazım, hazırlıklı olmak lazım.” gibi söylemlerde bulundular. Yıllar içinde bir çok deprem daha yaşadık ama sonuç hep aynı, değişen bir şey yok. Son depremler 11 ayrı ilimizi vurduğunda ilk günün sabahı, kimse felaketin boyutunu anlayamadı. Takip eden iki gün ise hiç bir şey yapamamanın ezikliğinde adına 100 yılın felaketi diyerek suçu üzerlerinden atmaya kalktılar. 24 yılda değişen bir şey yok. Ne bir hazırlık, ne bir önlem, ne de bunca yıl geliştirilemeyen kurtarma ve yardım hareketleri, koordine eksikliği rezaleti… 24 yılda en azından felaketlere yardım konusu geliştirilebilirdi. Gelişen tek şey her doğal afetten sonra toplanan yardım paralarının rakamsal olarak çok yükselmesi…

Bir de aklımın almadığı bir nokta var. (Aslında çok şey var.) Toplanan bu paralar tüm televizyon kanallarının ortak yayınında halkımızın gözü önünde yapıldı ve hepimiz kimin ne kadar bağış yaptığını duyduk, gördük. Çok güzel bir olay.  Bir de bunların nerelere nasıl harcandığını kalem kalem görsek ve duysak daha da güzel olmaz mı? Bağış yapılan gece dikkat çekmeyen ya da daha doğrusu bir çok insanın dikkatinden kaçan bir durum vardı. Bunu da burda paylaşayım dedim. Memur-Sen 50.000.000 TL Hak-İş 20.000.000 TL bağışta bulundu. “Asgari ücret şu kadar olmazsa masaya yumruğumuzu vurur kalkarız.” diyen sendikalar, çalışanlar için hükümetle asgari ücret görüşmeleri yapmıştır. Sendikaların kasasında bunca para nasıl bulunur? 

Bu paralar yarın bir gün grev olursa üyelerine yardım edebilmek amacıyla toplanmış aidatlardır.

Bu paraları bağışta bulunuyorsan kim bilir kasanda daha ne kadar paran var? Eğer bu kadar çok paran varsa hükümetle pazarlık yaparken dersin ki “Hükümet olarak sen vermiyorsan sendika olarak sizin ödeyebileceğiniz rakamlara %10 daha ekleyelim.” 

Her zaman bu köşede koleksiyon üzerine yazı kaleme alıp sonunda şöyle bitirirdim; “Geleceğinizi biriktirin, sağlıcakla kalın.” Hayatta koleksiyon gibidir. Hayata dair geçen yıllardan dersleri iyi çıkararak, örnek alarak, önlem alarak gelecek biriktirilir. 

Sağlıcakla kalın. 

Bizim kapı komşumuz Yedi Bela Süheyla Abla’nın oğlu Hasan vardı. Mahallede kedi, köpek bile Hasan’ı görse yolunu değiştirirdi. Hasan ilkokuldan sonra  okumadı. Hasan Yanbasan  bizim muhtarın yanından ayrılmaz, yalakalığı elden bırakmazdı.  Muhtar  her dönemin her partinin yağcısı idi. Mahallenin abileri ulan Hasan sen adam olmayacak mısın, okuluna gitsene derlerdi. Hasan Yanbasan pis pis sırıtıp, okumayla adam mı olunur der dururdu. Hasan Yanbasan büyüdü. Önce ilçe daha sonra şehir Belediye Başkanı oldu hem de yıllarca. Annesi Yedi Bela Süheyla her zaman şöyle derdi: Bu çocuk okumadı, demek ki büyük adam olacak. Hasan Yanbasan şu an cezaevinde.

Üniversite mezunu; temizlik işçisi olamaz, depocu olamaz, çoban olamaz, garson olamaz, iş bile bulamaz ve kız bile vermezler. Ama ilkokulu ite kaka bitiren; Vekil olur.
T.C  Meclisine 600 adet pırıl pırıl konularında uzman yüksek okul mezunu, bu ülkenin evladı olan vekiller gönderelim.

MİLLETVEKİLİ  ÜLKENİN KADERİNİ ETKİLER Mİ?
Vekil seçilen kişi; kanun koymak, kanun değiştirmek ve kaldırmak, bakanlıkları ve bakanları denetlemek, bütçe kanunlarını görüşmek, para basılmasına karar vermek,
savaş ilanına karar vermek… Bunları okuduktan sonra:
CAHİL ADAYLARA OY VERMEYİN, ÜLKEMİZE İHANET ETMEYİN!

TC vatandaşı ol, askerliğini yap, bi zahmet ilkokul oku, vekil olabilirsin. Bu mudur bu kadar basit midir? Bu ülkenin kaderi bu vasıflardaki kişilere mi kalacak? İki lafı bir araya getiremeyen, önünde duran yazıyı okuyamayan, oturduğu apartmanı yönetemeyen adam; ülke yönetiminde olamaz!
Çok dikkatli olmalıyız. Karpuz değil ülkeyi yönetecek insanları seçeceğiz.
Bu ülkedeki yüzbinlerce Profesör, Bilim İnsanı, Mimar, Mühendis, Öğretmenin; vasıfsız kişiler tarafından yönetilmesi utanç vericidir. Üniversite mezunu okulda hademe olup, tuvalet temizlemek için önce;  sınava, mülakata girecek ve birde parti üyeliği sahibi olacak. Milletin kaderini emanet edeceği vekil dediğimiz kişi; vaadler verecek, atıp tutacak, okuma yazma biliyom ya diye meclise girip, dokunulmaz olup, ülkemin kaderini tayin edecek. Enflasyon, işsizlik, döviz artışı, eğitimde eşitsizlik, hayvancılıkta ve tarımda başarısızlık kaçınılmaz son!

BAŞ BU OLURSA TARAK BU OLUR.
PARTİLER HER ADAYIN ÖZ GEÇMİŞİNİ AÇIKLASIN. VEKİLİNİZİ ARAŞTIRMADAN OY VERMEYİN. OYUNUZU TAHSİLİ OLMAYAN KÜLTÜRSÜZ ADAYLARA VERMEYİN. VEKİLLER GENEL KÜLTÜR VE VATANDAŞLIK SINAVINA GİRSİN. VEKİLLER AKIL RUH SAĞLIĞI. RAPORU SİNİR HASTALIĞI SAĞLAM RAPORU ALMADAN MECLİSE GİRMESİN. PARTİLER İKTİDARA GELİNCE HALKIN PARASI İLE ÇALIŞIR. HİÇBİR SİYASET ADAMI VE PARTİ.  CEBİNDEN BİR KURUŞ HARCAMA YAPMAZ. MAAŞLARI BİLE HALKIN CEBİNDEN ÇIKAR. OY PARTİ LOGOSUNA GÖRE DEĞİL ADAMIN ADINA SOYADINA VERİLMELİDİR!

İktidar savaşlarının bugün olduğu gibi geçmişte daha da şiddetli olduğu bir dönemde abisinin hakkın rahmetine kavuşup, tahta oturmayı dört gözle bekleyen biraderi; dere kenarında kara kara düşünürken o meşhur sihirli lambadan birini bulur. Kapağı açtığı gibi içinden, koca bir Cin çıkar. Masal bu ya biraderin üç hakkı olduğunu, ancak abisi ile olan durumu bildiğini söyler Cin.  O yüzden benden ne dilersen, abine on katını vereceğim, ben adil bir Cinim der.

Kötü kalpli birader; genç ve yakışıklı olmak istiyorum der. Dileği yerine gelir, ancak abi daha genç ve yakışıklı olur. Hemde on kat.
İkinci dilek olarak çok güzel bir genç kız istiyorum der. Cin unutma ki abine seninkinden on kat güzel, dünya güzeli bir kız vereceğim der. Son isteğini sorar Cin hain biradere. Kötü kalpli birader pis pis sırıtarak; benim akşam yemeğime öldürmeyecek kadar hafif bir zehir istiyorum der!

Saygılar…

Tür­ki­ye’nin ikin­ci 100 yıla nasıl ve kim­ler­le gi­re­ce­ği­ni ter­cih ede­ce­ği se­çi­me iki elin par­mak­la­rı kadar bile gün kal­ma­dı. 14 Mayıs 2023 Pazar günü bu ter­ci­hi, seç­men ola­rak oy­la­ya­ca­ğız. Ge­le­ce­ği­miz ter­ci­hi­mi­ze göre şe­kil­le­necek.

Bu se­çi­min son­ra­sın­da sonuç ne olur­sa olsun, se­çi­len Cum­hur­baş­ka­nı ve oluş­tu­ru­la­cak hü­kü­me­tin önün­de çözüm bek­le­yen dağ gibi prob­lem­le­rin ol­du­ğu ger­çe­ği hiç de­ğiş­me­yecek.

Ma­te­ma­tik­sel ola­rak prob­lem çöz­me­nin bir sis­te­ma­ti­ği var­dır. En kaba an­la­tım­la bu sis­te­ma­tik; ve­ri­len­ler ve is­te­nen­ler­den olu­şur. Rah­ma­ni an­la­tım­la ise; “ver­me­den almak ya­ra­da­na mah­sus­tur” di­ye­bi­li­riz. Önü­müz­de­ki en büyük prob­lem ve prob­lem­le­rin anası; eko­no­mi­dir. Eko­no­mi dü­zel­di­ğin­de, buna bağlı ola­rak bir çok prob­lem ken­di­li­ğin­den çö­zü­le­cek­tir.

Çözüm çok basit. Kar­ma­şık­laş­tı­ran ise sis­te­mi ku­ran­lar­dır. En başta model ola­rak üre­tim eko­no­mi­si­ni terk et­ti­ği­niz­de bu his­se­di­lir. Siz de­niz­de yüzen yata sıfır ver­gi­li mo­to­rin verir, tar­la­da üre­tim ya­pa­cak trak­tö­re ve­re­ce­ği­niz mo­to­ri­ne ver­gi­yi yük­ler­se­niz üre­tim gir­di­si­ni yük­sel­tir­se­niz ne olur? Gider, sa­vaş­ta ol­du­ğu için mil­yon­lar­ca in­sa­nı sı­ğın­ma­cı ola­rak bu ül­ke­de ya­şa­yan Su­ri­ye’den pa­ta­tes, soğan ithal eder­sin. Bun­lar en basit ör­nek­le­me­ler.

Özet­le ge­lecek olan yö­ne­ti­min ön­ce­li­ği­nin eko­no­mi ol­ma­sı şart­tır. İtha­lat eko­no­mi­sin­den, üre­tim ve ih­ra­cat eko­no­mi­si­ne doğru bir yol iz­le­me­si en acil eylem planı ol­ma­lı­dır. Yö­ne­tim­sel an­lam­da ise Türk Tipi Baş­kan­lık sis­te­mi diye ad­lan­dı­rı­lan ve bizim ya­pı­mı­za uy­ma­dı­ğı da gö­rü­len bu tı­ka­nık­lık­tan bir an evvel çı­kı­la­rak, erk­ler ay­rı­mı­nın tam ve ba­ğım­sız ol­du­ğu par­la­men­ter sis­te­me ge­çil­me­si ol­ma­lı­dır.

Ya­sa­ma, yü­rüt­me ve yargı erk­le­ri­nin ni­ha­yi karar verme ye­ti­si tek ma­ka­ma ve­ril­me­si­nin, yö­ne­tim­sel be­ce­ri­yi hız­lan­dı­ra­ca­ğı dü­şü­nül­müş olsa da , hü­kü­met ve dev­let kav­ram­la­rı­nın bir­bi­ri­ne ka­rış­ma­sı ya­şa­nı­lan so­run­la­rı bü­yüt­mek­ten öteye git­me­miş­tir.

Se­çi­min yur­du­mu­za, mil­le­ti­mi­ze en ya­rar­lı ola­ca­ğı ge­tir­me­si­ni yü­rek­ten di­le­rim.

19 Mayıs Ata­türk’ü Anma Genç­lik ve Spor Bay­ra­mı­nı­zı, An­ne­le­ri­mi­zin de An­ne­ler Günü’nü kut­la­rım.

Sevgi ve selam...

İgor, göreceli zayıf rakipler, çok da talihle 8'de 7 yapıp gelirken, dokuzuncu maçta, hem de derbide, oyun düzenini değiştirmeye karar verdi. Behey karacahil.. Seni bugünlere getirmiş oyundan, tam da derbide vaz geçilir, takım nerdeyse ezberlediği futboldan alınıp, bambaşka bir taktikle sahaya sürülür mü?.
Fener'i, hazırlık maçı oynadığın üçüncü lig takımı mı sandın sen?.
Allah'tan Serdar sakatlandı da, 24'üncü dakikada Galatasaray'ı perişan eden, tribünleri susturan perişanlık bitti.
Taktiğine inansan, Ahmet Çalık'ı alıp aynen devam ederdin. Ama sen Lato'yu alıp, dörtlü savunmaya dönmeyi akıl ettin, nasılsa.. Maç boyu tek doğru hamlene beynin değil, bir sakatlıksebep oldu, iyi mi?. Ama Lato, önünde kanat adamı olmayınca tek başına kalıyor.. İkili atağa kalkacağı, paslaşıp avuta kadar ineceği arkadaşı yok. Tek başına.. O zaman sallıyor ortadan, ortayı.. Top aynen Fener'de..
Yahu kanatsız futbol olur mu?.
Rodriguez kenarda.. Sinan kenarda, Yasin kenarda..
Kimler oynuyor.. Ndiaye orta saha.
Fernando orta saha.. Tolga orta saha.. Feghouli orta saha.. Belhanda orta saha.. Beş tane orta saha adamı ile oynuyorsun, peki orta saha kimde?. Fener'de.. Adamlar orta sahayı gezinti alanı gibi geçiyorlar yahu.. Onu bile görmüyorsun, bakar kör!.
Yahu sahaya sadece "Bakan" adam.. Sen Belhanda denen adamın haftalardır sahadadolaştığını görmüyor musun?. Aptalca da bir sarı kart gördü.. Oyunda tuttun atılana dek. Atılması da iyi oldu. Galatasaray zaten 10 kişi oynuyordu. Hiç değilse, onu adam sanıp pas atmalar bitti.
Korkak İgor efendi.. Geçen hafta oyuna girip maçı değiştiren Selçuk niye kenarda?.
Behey ödlek.. 10 kişi kalmış ve futbol oynamayı tümüyle unutmuş takıma, Eren mi girer, Rodriguez mi?. Futbol oynansa, Gomis oynardı zaten. Onu kenara alırken niye Eren'i tercih ettin?. Çünkü Fener kornerlerinde savunmanın boyunu uzatır.Yani korku.. Oysa Rodriguez hızlı ve tek başına atak yapan biri. Oyun kuramayan takım için ideal.. Fener tüm hatları ile yüklenirken, bir Rodriguez kontratağında neler olmaz?.
"Muslera ayakla top çıkarmayı bilmiyor, ona pas atmayın" diye yazdım, cumartesi günü bu köşede.. Gene bir asist yaptı Fener'e.. Bir çalım atmaya kalktı ki, golü yiyordunuz?. Ey gözleri görmez İgor.. Maçın bandını alsın da senin yerine Ayhan saysın.. Muslera'ya atılan sayısız pasın kaçı "Kırmızı" takıma gitti, kaçı Lacivert takıma..
Kırmızıya gideni ben söyleyeyim.. 1..
Yazıyla bir.. Muslera'ya pas yapmak, topu rakibe vermek demek, artık öğren, kör cahil!.
Takım rezil, takım dökülüyor. Son adam değiştirme hakkını 89'da kullanıyorsun. Çünkü maçtan sonra da söyledin ya "İyi oynadık" diye.. Kör gözlerinle maçı okuyamadığın için "İyi oynadık" sanıyorsun.
Sen ilk kovulacak adamsın, İgor!.
..ve benim notlarım..
Muslera (3)- Maicon (5), Denayer (5), Serdar (3)- Mariano (6), Ndiaye (7), Fernando (4), Ciğerci (4)- Feghouli (3), Belhanda (0), Gomis (4).
Sonradan girenler..
Lato (6), Eren (3), Ahmet Çalık (?).

Eyyamcı Cüneyt'i yarın yazacağım!.

Beşiktaş bu skora sevinsin mi, üzülsün mü, tam kestiremiyorum. Aslında çok kötü oynadılar.Son 3-4 dakikayı hariç tutarsak Beşiktaş'ı bu kadar isteksiz, bu kadar düşük tempoda hiç görmedim. Tosic iyiydi, Quaresma bireysel yeteneklerini ortaya koymaya kalktı, Cenk Tosun çırpındı, hepsi bu!

O TALİSCA ARTIK YOK
Öncelikle şunu söyleyeyim; geçen seneki şampiyonlukta Beşiktaş'ın en fazla fark yaratan oyuncusu Talisca'ydı. Ama onda son haftalarda çok ciddi bir düşüş var. O sorumlulukalmayınca da Beşiktaş üretmede sıkıntı çekiyor. Eski Talisca topu alırdı, adam geçmeye çalışırdı, aralara atardı, şut çekerdi ama o Talisca yok artık. Oğuzhan da öyle...

TOSİC OLMASA YANMIŞTI 
O da formsuzluğundan dolayı artık ilk 11 başlayamıyor. Orta sahanın yaratıcılığı azalınca da Beşiktaş duruyor. Ama ne gariptir ki, Şampiyonlar Ligi'nde 3'te 3 yapan Beşiktaş, düngece Tosic olmasa maçı kaybetmişti. 
Öncelikle Kerim Frei denen bir oyuncudan bahsetmek istiyorum: İngiltere kökenli, bir ara Beşiktaş'ta oynadı. Aslında Başakşehir'in de 11 oyuncusu değil ama Başakşehir, Fenerbahçe'yi Kadıköy'de onun harika golüyle yendi. Aslında Başakşehir dikkatli olsaydı, son kornerde adam paylaşımını iyi yapsaydı yine Kerim Frei'ın son dakika golüyle Beşiktaş'ıyeneceklerdi. 
Buna karşılık aslında kötü oynayan Beşiktaş, biraz şanslı olsa ya da Negredo'nun uzatmalardaki 2 volesinden biri isabetli olsa mucizevi şekilde maçı kazanacaktı. 1-1 maçınhakkı ama bu kayıp Beşiktaş'ı ne kadar geride bırakır, onu önümüzdeki haftalarda göreceğiz. 

METE KALKAVAN'A KIZMAYIN
Kimse karşılaşmanın hakemi Mete Kalkavan'a kızmasın. Ufak tefek detaylar dışında iyi maç yönetti ama Caner Erkin'e yazıklar olsun. Utanmalıdır! Hakemin muhtemelen arkası dönükken ona "O... çocuğu" diye küfür etmesi rezil bir durum! Yayıncı kuruluş bunu verdi ve tüm Türkiye bu görüntüleri seyretti.

ASLA UNUTMAYACAĞIM!
Onu birçok olayda koruyan basın, bu ahlaksız küfrün üzerine gitmelidir. Sen böylesine işler yaparsan, Caner Erkin, sana bazı şeyler yapıldığında da incinmeyeceksin, kızmayacaksın, tepki vermeyeceksin. Eski bir hakem olarak ben dün gece yaptığın bu terbiyesizliği asla unutmayacağım.

Tillerson, İran Devrim Muhafızları'nın dış operasyonlarından sorumlu Kudüs Güçleri'nin komutanı Kasım Süleymani'nin adamlarıyla birlikte Irak'ı öylece terk edeceğini düşünmüyor olsa gerek. O yüzden Kerkük'e müdahaleden sadece dört gün sonra, Abadi'nin apar topar bir Körfez turuna çıkmasına tesadüf diyemeyiz.

Abadi, Kerkük müdahalesi ardından kendisini ilk arayan liderlerden biri olan Kral Selman'ı ziyaret etmek üzere, 21 Ekim'de beraberindeki bakanlarla birlikte Riyad'a gitti. Burada Irak-Suudi Arabistan Koordinasyon Konseyi kuruldu ve ilk toplantısını yaptı. Ardından Mısır'a geçti ve Sisi'yle beraber sıcak mesajlar verdi. Oradan Ürdün'de Kral Abdullah ile buluştu ve Körfez'den Irak'ın egemenliğini pekiştirmiş biçimde döndü.

Bu arada Kerkük'e müdahale edilen günlere rastladığı için pek dikkatleri çekmedi ama 17 Ekim'de, Rakka'nın ilginç bir misafiri vardı. İlk kez Suudlu bir Bakan, ABD DEAŞ ile Mücadele Özel Temsilcisi Brett McGurk ile beraber Rakka'ya geldi ve 'incelemelerde bulundu.' Bakan Tamer el-Şaban'ın gezisinin sebebi, Rakka'nın yeniden inşası olarak gösterilse de, Şaban'ın daha önce Irak Büyükelçiliği yapmış, resmi unvanı Körfezle İlişkilerden Sorumlu Bakan olması tek sebebin bu olmadığını düşünmek için kâfi. Bu ziyaretten bir ay öncesinde, 27 yıldır kapalı olan Irak-Suudi Arabistan sınır kapısının törenle açılmış olduğunu, McGurk'ün orada da Şaban'a eşlik ettiğini anımsatalım.

Referandum öncesi Barzani'ye yeşil ışık yakan Suudi Hanedanı'nın bu 180 derecelik dönüşünün arka planında Pentagon'un Irak ve Suriye'yi şekillendirmede Suudları aracı kılacağı, Sünni Araplar başta olmak üzere Iraklı Şii lider Mukteda es- Sadr üzerinde olduğu gibi 'ikna edici' rol oynamalarını sağlayacağı konuşuluyor. Üç gün sonra dev bir Öcalan posteriyle poz veren YPG'lilerle Suud Bakanı'nın bir araya gelişinin Türkiye'ye açık bir mesaj olduğunu da not etmek gerekir.

Analistlerimiz ve köşe yazarlarımızın Suriye'de özerk bir YPG devletinin kurulmasının imkânsızlığından kesin bir dille bahsetmelerinden ötürü bunları vurgulama gereği duydum. ABD'nin niyet ve ittifaklarını doğru okursak, bu projeye karşı durma imkânımız da o kadar fazla olur.